7

Ewijk 7 - Marty 'de Becks van Ewijk'

In de stilte van de winternacht houdt een kleine kabouter de wacht over de boerderij. Vele winters heeft hij al zien komen en gaan. Elke nacht maakt hij zijn ronde langs de koeien, de schapen, het paard, de kippen en de hond. Ook bij de mensen in het huis komt hij even langs. Hij fluistert het de dieren en de mensen in hun slaap toe: "Heb geduld, spoedig zal de lente weer komen." Maar in dit verhaal is de kleine kabouter ene Marty Megens. 

Deze uit Winssen afkomstige voetballer is een paar jaartjes onderdeel van Ewijk 7. Eerlijk is eerlijk; het is een aardige stylist. Maar ondanks dat hij een stylist is, kan je toch na zijn spectaculaire omhaal tegen SCP zien dat de jaartjes gaan tellen bij deze flamboyante casanova. En dat hij goed bij de vrouwtjes ligt is het gevolg van zijn kledingstijl. Mede door een prachtig shirt maakte hij zichzelf woest aantrekkelijk. Hoe komt dit? Nou dat shirt bevatte meer gaten dan structuur en door de transparantie zag je zijn mannelijke tepels, iets waar Marty bijzonder trots op is. 

Maar goed, terug naar afgelopen zondag. Dit jaar spelen we tegen Ewijk 5 en wel 2x. 1 ding telt maar dit seizoen; 6 punten. 3 hebben we al in de pocket, nu er nog 3 bij. Het is 3-1 voor het 5e en niemand denkt nog aan een mirakel. Nadat the Bold Slayer op een geweldige manier de aansluitingstreffer voor zijn rekening nam was het de beurt aan Marty Megens. Een pass werd in de 16 gegooid en daar was het “Winssense” wonderkind. Op zijn Cruijffs plukte hij de bal weergaloos uit de lucht, kapte geniaal zijn tegenstander uit en enigszins gelukkig rolde de bal in de goal nadat hij zijn goed gepoetste schoentjes er tegen aan zette. Hieraan vooraf etaleerde hij zijn klasse door een grandioze poort te laten zien. Dit was de opmaat voor 3 fantastische punten. 

Echter was hij na het maken van de goal wel van slag; Marty is trots op zijn mooie haartjes maar iedereen streek hem door zijn haardos. Hierdoor was hij erg van streek wat hem de nodige traantjes over de wangen opleverde. Maar gelukkig was Ursie erbij om het te troosten. En na de wedstrijd mocht de kleine kabouter als beloning in het grotje van zijn kaboutervrouw kijken, iets wat hem de bijnaam de grottenkijker opleverde. Alles heeft z'n schoonheid alleen ziet niet iedereen dat altijd. Met deze woorden sluiten we af en vanaf nu gaat Marty de boeken in als “de Becks van Ewijk”.